ACM Berkeley 2003

nog niet allemaal, maar de kleurenversies staan inmiddels online.
De zwart-wit fotoos laten een aantal dagen op zich wachten.
Je kunt ze vinden op: http://sandra.n--tree.net/Berkeley_2003/

Voor nu: lekker slapen en hopelijk morgen een heel klein beetje aanspreekbaar... anders: sorry...

zouden we de jetlag ooit gaan overleven?

Thuisgekomen na een half uurtje 'slapen'.
Ze zeggen dat je nu wakker moet blijven, ben je zo van je jetlag af.
Niet gelukt: ingestort en na twee uur met tegenzin eruit.
Ga straks wat foto's uitzoeken over Yosemite.

22.03 uur op Johns horloge, dat staat nog op Yosemite-tijd = 9 uur vroeger dan in NL.
07.03 uur thuistijd NL.
03.03 uur onder ons (we vliegen momenteel boven Godthab, Groenland).
Nog 3216 km te gaan tot Schiphol.
Vliegen met een snelheid van 926 km per uur.
Verwachte aankomsttijd 10.46 uur op Schiphol (nog 3.43 minuten te gaan).
Het is - 48°C op 10700 m hoogte.

Huidige stand van zaken:
- zojuist ijs en chips met cola en water...
- genoten van Lara Croft Tomb Raider, the Cradle of Life (wat een vrouw... wat een man...)
- we voelen ons broeierig, katterig, slapjes.

Hoe de dag begon...
vroeg wakker, vroeg op, lekker ontbeten en om 08.29 uur op pad.
Een kleine 4,5 uur rijden van hotel naar San Francisco over de Bay Bridge.
Zodra we weer mobiel telefoonbereik hadden, thuisbelsmsactie en een korte koffiebreak.
In SF de auto weggebracht, ingecheckt, het lastige "wat kopen we voor onze sponsors" in combinatie met "John kan niet kiezen wat te kopen" en "Sandra mag zich niet bemoeien met mannenkadoos" resulteerde uiteindelijk in kado x voor H en H.
C houdt nog iets tegoed...
Het vliegtuig in en de lucht in. Deze keer zonder vertraging, gelukkig.
Het weer op SF bij vertrek: regen en mistroostig, goed weer om naar huis te gaan.
Het dinder bestond voor John uit kip en voor Sandra uit pasta. Koffie en cointreau en baileys toe.

Het verlangen naar huis, naar mam, pap en kid(s) wordt groter...
Het was een leuke week, met de volgende overwegingen:
- klopt het rooster
- hoe was de open dag?
- hoe lang duurt onze jetlag en hoe lang gaan jullie daar allemaal last van hebben...
- volgende keer graag business class, want slapen is er absoluut niet bij, zeker niet op de middelste stoelen van de middelste rijen van het vliegtuig.
- evaluatie tbpc: hoe stel je in hemelsnaam dat toetsenbord zo in dat je sterretjes krijgt wanneer je op de sterretjes klikt en niet op het vraagtekentje hoeft te klikken? Om over het vraagteken maar te zwijgen...
- gastenboek
- wireless (Rene!!!!!!!!!!!!!!!)

Na de donderdagochtendsessie van de conferentie zijn we vertrokken naar Yosemite Park.
Via het noorden het park binnengereden, zodat we al meteen een stuk van het park hadden gezien. Met John als navigator die overigens erg behoudend is met het geven van routeinfo verstrekken en het liefst om de 50 meter foto’s maakt met de EOS (ja die van die vraag voor thuis), waren we omstreeks 18.00 uur op plaats van bestemming: hotel Wawona.
Sneeuw op de wegen, sommige wegen waren al afgesloten, prachtige natuur en weinig toeristen, geen telefoon, geen internet, kortom: the middle of nowhere is here...
John ging de strijd aan met een Grizzly Giant en heeft nog gewonnen ook.
Afzakkertje bij het haardvuur en in slaap storten... vrijdag een volle dag om veel te bekijken.

- veel eekhoorns
- een eekhoorn met een reep chocolade
- handjevol herten
- trosje blauwe spechtjes
- een vosje of coyote
- twee (zeldzame) witte reigers
- heel veel zeehonden
- een rat met prooi
- aalscholvers
- veel meeuwen

... zijn soms ook heel breed...
en daar moet je dus voor naar Yosemite park!
Ontbijten, strijd leveren met de interface van een tankautomaat, inslaan van candybars, op naar Mariposa.
Na een wandeling van 2 miles arriveerden we bij Mariposa Grove en de sequoia's, varierend van een bachelor met three graces, tot de grizzly giant en de tunneltree.
Yosemite village, leuk dorp, veel eekhoorns.
Diner at Wawona, mijmeren bij de open haard met een fles rode Californische wijn, uiteraard...

volgens mij deed ie het expres... zijn rijbewijs vergeten... kon ie heerlijk van het utzicht genieten en mij op mijn lazer geven als hij dacht dat ik veel te hard reed!

Tja, dat krijg je als butlers je voortdurend voortreffelijke witte Californische wijnen aanbieden.....
Tikje duf naar de lezingen, erg technisch of de spreker kwam niet op gang.
We hebben ondertussen wel erg veel materiaal gesprokkeld, dus we kunnen het thuisfront
overladen met SotA/kennis.

Ik zet nog wat mooie plaatjes op het logboek.

dus voor de thuisblijvers... we zijn weer bereikbaar.
Voor hoelang?!

zijn waanzinnig van dichtbij!
Met zun allen naar het Oakland Science Centre, daar vond het banquet plaats. En daar waar een klein groepje nieuwsgierigen de Maan en Mars van een stuk dichterbij konden bekijken, de bewolking was voor een uurtje vertrokken... waren alle anderen intussen hard aan het netwerken (getver...) Sverre, als je wat groter bent...
Morgen naar YP, waar we hopelijk van afstand gaan kennismaken met de beren.
John ligt al zijn zijn mandje denk ik, tenzij hij nog met de EOS aan het stoeien is. Zo, en nu ga ik ook slapen, want ik ben rozig van de wijn en de koude buitenlucht... dus voordat ik nonsens ga verkondigen...

Hopelijk dus de rest van de dagen logboekbericht, anders houden jullie de rest tegoed!

Cartoon Art Museum was klein maar leuk.
Kadootjes geshopt voor thuis (en voor john, maar dat weet ie niet :-)
En ja hoor, eindelijk heeft ie dan zun camera... ligt nu aan de voeding, Yosemity gebeurt met EOS.
Luch-leftovers alhier en het verslag van de business meeting gehoord.
Verslag krijgen jullie hier waarschijnlijk kort van John, mijn aantekeningen werk ik langzaam uit op de laptop.
Na de coffeebreak zojuist weer een aantal lezingen gehoord, nu even douchen en op naar het science centre voor het banquet. En uitzicht op de sterren... laat het nou net vandaag zwaar bewolkt zijn, afgelopen dagen was het waanzinnig mooi weer!
John gaat even niksen, met een sigaartje uiteraard...
Mobiel heeft geen enkel bereik omwat voor reden dan ook. Morgen na de lezingen richting Yosemity, we hopen ergens nog verslag te doen van onze avonturen, maar vrezen voor het ergste. Dus mochten jullie denken: zijn ze er nog? Dan zitten we waarschijnlijk gezellig tussen een paar grizzley's.

Inmiddels reactie op de vraag of de witte reiger zeldzaam is: nee, sorry John ;-(
Blijft staan de vraag voor RENE: waarom doet de laptop het hier niet Wireless? Volgens ons zit jij te gniffelend toe te kijken ;-( terwijl wij met dat ding stoeien...

Dat die wiskundige formules ergens goed voor zijn, zal ongetwijfeld, maar dat je er over moet dromen om vervolgens een uur wakker te liggen, begrijp ik dan weer niet...
Anyway, terwijl ik moeite doe om wakker te worden, ligt er een briefje onder de deur doorgeschoven. (J & S communiceren alleen nog maar via briefjes ;-) Meneer zit alweer voor het beeldscherm te staren naar de EOS. Zal ik wel, zal ik niet...

Aangezien John jullie goed op de hoogte houdt hoe de conferentie verloopt, kan ik jullie mooi van de mooie omgevingsverhalen op de hoogte houden.
Gisteravond rondje Berkeley met de auto was erg mooi. Niet alleen de stad, maar ook boven op de berg met uitzicht op zonsondergang bij SF. Het befaamde (?) stadion stelde niet zoveel voor. Wel mooi, niet bijzonder. Uiteraard weer fotoos, John kan er ook wat van, maar dan wel allemaal in scene gezet. Als er een boomtak voorhangt is ie in staat die hele boom te verwijderen.
Na de reception & posters buiten fotoos gemaakt met statief-experiment, ik ben benieuwd.
Digi-fotoos meteen bekeken, klein deel van het resultaat zien jullie.
Zometeen ontbijten (muffin+ tea/coffee) en met Bart naar het Cartoon Art Museum in SF. Dan nog die EOS kopen (toch, John? Nee niet slaan!), kadootjes voor het thuisfront en weer terug naar Berkeley voor de future of MM.
Vanavond is er een banquet in Oakland, dus we worden goed verzorgd.

Blijft nog staan de vraag is de witte reiger zeldzaam?
(JW, bedankt voor de e’s en de j)
Ja John, ik ga mee... ijsbeer...

Het wil nog niet erg lukken:

Year is another try it with a four track addition.
Your kids and you try with voice recognition.
Yet as if you try it with course record nation.
Here is a new trial in which forced recognition.
Here is a new trial would force recognition.
The original trial would support a condition.
Here is a new trial kit for second issue.
Here is a new trying with a voice recognition.
Here is a new trial would force the recognition.
Year is a new right with points recognition.
Here is the new trie with force recognition

Wat ik WILDE zeggen was:
This is my first try with voice recognition!

Ik kan maar een paar dingen bedenken:
1. my pronaunzijeetion is bet
2. headset ietsjes te goedkoop
3. immature technology

Die EOS wordt wel erg verleidelijk ......

7.00 AM, jetlag gaat vermoedelijk in NL pas weer over.
Buiten een beetje druilerig en het is lekker stil in het business centre.
Waar hebben ze het hier nou eigenlijk over?

Algemeen kan je zeggen dat veel over techniek (en vaak wordt daar wat wiskunde bijgesleept) gaat:
- slimmere streaming
- slimmer omgaan met fouten
- slimmere compressie
- slimmere benadering van snelle harde schijven
- slimmere content retrieval
- slimmere analyse van beelden en video

Kortom: men is hier slim.
Het wemelt dan ook van slimme Aziaten (ik dacht eerst Japan, maar China en Singapore doen ook mee),
die uitermate helder uit de ogen kijken en ervoor gaan zorgen dat multimedia binnen 10 jaar...........

Daar gaat het vanmiddag over: the future.
Ik ben benieuwd.

Even de eerste indrukken na een dagje presentaties.

Eigenlijk zouden ze allemaal een ABV-cursusje moeten volgen:
sheets te kort in beeld, rug naar publiek, minuutje naar het scherm staren, onduidelijk japans-engels, sheets doordraaien in hoog tempo, overvolle sheets, met je aanwijsstok het microfoontje van je blouse afmeppen (3x), kortom af en toe was het doorbijten voor the audience. Toch werd er steeds beleefd geklapt.
Sommige topics hadden een hoog Peter den Brok - gehalte: veel formules, stochasten, grafieken, enz.
Toch wel aardige onderwerpen erbij, dapper visitekaartjes gevraagd, urls opgeschreven, gestenografeerd en foto's van de sprekert gemaakt.
Straks terug naar de zaal, waar middels posters belangwekkende en minder belangwekkende ontwikkelingen getoond worden.

Jammer dat die jetlag maar niet overgaat.....

is de witte reiger zeldzaam?

Na een welkom en een introductie m.b.t. de conferentie begon de dag met een lezing van Michael Johnson van Pixar Animation Studios. In bolletjesblouse wist hij met zijn verhaal de aandacht van de gehele zaal te krijgen.
Conclusie: create scalpels, not swiss army knifes!
Uitspraak: 'Just let them think it's their idea..."

Na de koffiebreak ging de dag verder met het technical program. Veel japanners / chinezen die hier niet alleen de conferentie bijwonen, maar ook een lezing verzorgen is werkelijk een ramp. Op monotome toon is rap-niet-te-verstaan-engels gebrabbel. Sorry, ik trok het even niet. Met deze dip even naar buiten, balen, geen netwerk om even het thuisfront te bellen :-( maar knabbels-en-babbels kijken in de frisse doch zonnige buitenlucht deed wonderen.

De lunch (buffet) was overweldigend en vol goede moed op naar de demo's. Daar is het echter zo druk, dat we besluiten even te achten voor naar binnen te gaan. John is inmiddels nog even bij een andere lezing naar binnengegaan, terwijl ik dat compag-ding in mijn maag gesplitst heb gekregen. Sorry John, ik moet je teleurstellen: het werkt niet.
Dan maar even een soort contact met het thuisfront voordat ik me in de demo-wereld ga begeven. Tja, daar zit je dan met een best wel high tech compaq-apparaat. Maar wireless? Ho maar... terwijl iedereen nu wireless zit te internetten (lees: internetkranten lezen), proberen wij dit apparaat aan de praat te krijgen. Kan deze dat eigenlijk wel, Rene? En waarom hebben wij zo weinig admin-privileges?

O vandaar die draai om mijn oren...
Ik maakte de opmerking dat je eigenlijk de beslissing al had genomen, maar dat nog even bevestigd wilde zien/krijgen/horen...
Mannen... waarom kopen jullie nou nooit iets wanneer je dat leuk vind?! jullie willen altijd nog een extra verantwoording aan jezelf kunnen afleggen...

Met Sandra naar SF:
na een uur 'lopen' waren we een kleine 100 meter opgeschoten en waren er al twee fotorolletjes vol. Hier is Henk een kleine jongen bij. Alles moet het ontgelden: trams, bordjes, bootjes, gebouwen, close-upjes.......
Gelukkig was ze na drie uur out of films, dus toen konden we toch nog wat zien.
Die kabeltram is echt spectaculair, beetje achtbaan idee.
Fotozaakjes ingeweest: de EOS300D voor $899, to do or not to do?
Wie helpt met de knoop doorhakken?

Hier mijn eerste ervaringen met de spraakherkenning op de tablet PC..........
What what a pity it at 715 in the morning. This is the first time I use Microsoft speech recognition. According to the solid transmitted at PC what I am flights well did not correct unless I did doesn't work anyway that it didn't upgrade and training and it told my doubts it isn't working unless a speech technology is not ritual yet. I hope you folks can understand what I mean it some senators are accorded scored three others are immense. This technology stinks. I'm going to have a shell and a bit
Wordt vervolgd.....

Vanochtend met Bart naar SF, flink gewandeld, met de cable car naar het centrum, helaas het museum was dicht, dus een kleine shopronde en voorbij was de dag.
Supergaaf met de cable car!
Om 17.00 uur (dan is het bij jullie 02.00 uur) sunset met uitzicht op de GG.
Zojuist een snackje weggehapt bij de receptie van de conferentie, het lijkt er in alle opzichten op de de conferentie echt van start gaat.
Het logboek bijwerken zal een stuk minder goed gaan, want er staan er nu al een paar te wachten... daar trekken we ons nu even lekker niets van aan.
Overigens is de dames/mannen-verhouding hier nog beroerder dan bij de studenten RIVIO.
John werkt nu op de laptop en wil een aantal fotoos online krijgen. Hij is een beetje de kluts kwijt want hij zoekt momenteel mijn logboekverhaal, maar is alleen vergeten dat hij met de laptop gebruik maakt van de internetkabel die in deze compu hoort...
Verder gaat alles ok hoor, we hebben het goed naar ons zin hoor!

* Rene, bedankt voor jullie (+Anne) support, kunnen we nog langer wegblijven als we weten dat het goed gaat aldaar. Maar dat wat de ruil met BG betreft: dat kun je natuurlijk vergeten :-)
* Henk: je gaf mij wel instructies om op John te letten, Wat heb je tegen John gezegd? Midden in SF geeft ie mee een draai om mun oren!
* Hans: volgend jaar weer?! (We hebben ook iets interesants gezien in Taiwan?!)
* Jan-Wijbrand & Sverre: blijf vooral mailen & bellen! (ps. ik wil die landrover!)
* Charlotte: hoe hou je het met die man vol :-) (door hem af en toe weg te sturen?!)
* Nikki & Jelle: papa koopt mooie en stoere kadootjes voor jullie hoor! (Ps. ik snap jullie foto-fobie helemaal)

John ligt nog te slapen, tenminste, dat denk ik, dus kan ik mooi even ongestoord het logboek bijwerken, de mail checken en voor zover van belang beantwoorden zonder dat er een ijsbeer achter me rondloopt.

Nog even kort verslag van gisteren:
Healthy breakfast was groot, nog groter was de lunch
Eerste lezing was interessant (speech), ik zal nog een aantal links toevoegen m.b.t. speechtechnology. Technisch werd er niet heel erg diep op ingegaan. Het was meer een overzicht van de ontwikkelingen, waar staat de technologie momenteel en welke kant zal het allemaal opgaan. De dame vertelde leuk en betrok het publiek bij haar verhaal.
Na de lunch een wandeling naar de haven waar de eerste fotorolletjes zijn volgeschoten. Met uitzicht op de Golden Gate in de verte en een flink kapitaal aan drijvende objecten in de haven. Eekhoorntjes lopen er in het wild en John is zoekende naar de naam van een boom met rare frutsels. De oproep van John aan het thuisfront gaan vast nog komen.
Tweede lezing was een typisch tenisch-mannen-verhaal. Ik moet toegeven dat ik af en toe afhaakte wanneer hij de enen en de nullen er bij haalde. (John waar ben je? Dit wil je vast zien!) De handouts werden gelukkig van te voren uitgedeeld en hij las praktisch alles van de sheets voor, het waren er overigens slechts 116... Met alle rust hield hij zijn presentatie, pauzes waren hem onbekend en een half uur uitlopen was ook geen enkel probleem voor hem. Tot slot bleef 'de klapper' uit, omdat hij die vergeten was op zijn laptop te zetten... foutje...

Gisteravond naar het centrum van Berkeley gelopen. Advies: nooit doen. Amerikanen zijn absoluut voetganger-onvriendelijk en ze sturen je gewoon de weg af, onder het viaduct door waar het zeer aggenebbis oogt. Zo erg, dat we teruggingen met een yellow cab!
Lekker gegeten in een restaurantje vlak na de highway (is het de highway of the freeway, John?), maar goed, 5-baans, altijd druk!
John heeft een paar vissoorten ontleed en Sandra heeft de eerste Amerikaanse hamburger besteld. Maar zoals je al verwacht, porties zijn hier nooit klein!

Zo, kijken of ik John uit zijn bed kan kloppen, ontbijten en op naar San Francisco!